Dzisiaj mija 7 rocznica śmierci Pawła Waloszka, idola świętochłowickich kibiców, zawodnika, trenera, Honorowego Obywatela Świętochłowic i członka panteonu żużlowej Kadry Polski.

Urodził się 28 kwietnia 1938 roku w Świętochłowicach, tu też rozpoczął karierę idąc w ślady starszego brata Roberta Nawrockiego. Po nim na żużlu pojawili się kolejni z bracia „klanu”, Wiktor, Franciszek i Józef, również jego syn Damian reprezentował niebiesko – białe barwy Śląska. Reprezentował macierzysty klub w latach 1954 – 1956 raz 1961 – 1985 czyli do zakończenia kariery.  Startował również w Gwardii Katowice (1957) oraz w trakcie służby wojskowej Legię Warszawa/Gdańsk (1959 – 1960). Jeden sezon w 1961 roku spędził w brytyjskim Leicester. Przez dwadzieścia jeden lat był członkiem kadry narodowej , z która zdobył zloty (1965) oraz pięć brązowych medali (1962,1968,1970 – 1972) w Drużynowych Mistrzostwach Świata. W 1970 wywalczył srebrny medal indywidualnych Mistrzostw Świata, był to największy solowy sukces „Paulka”.

Na krajowym podwórku również był multimedalistką: srebro indywidualnie zawisło na jego szyi w latach 1969 i 1972, brąz 1975, srebro par zdobył w 1983 roku z Jerzym Kochmanem i Krzysztofem Zarzeckim,. Z drużyną Śląska Świętochłowice wywalczył srebrne medale (1969 – 1970, 1973) oraz brąz (1972). W 1970 roku był najlepszy w klasyfikacji Złotego Kasku.

Od 2014 roku jego imię nosi stadion sportowy na terenie OSiR „Skałka” w Świętochłowicach, w 2017 roku został Honorowym Obywatelem Świętochłowic. W tym samy roku trafił do Galerii Sław żużlowej reprezentacji Polski.

Cześć Jego Pamięci!